13 ژوئن 2024 - یک مطالعه ی جدید توسط محققان ارتوپدی در دانشگاه Toledo نشان داد که جراحی‌های همجوشی ستون فقرات کمری در افراد مبتلا به دیابت به مراتب بیشتر از افراد غیر دیابتی با شکست مواجه می‌شوند.

نتایج این مطالعه در مجله JBMR Plus منتشر شد و اخیراً در نشست سالانه انجمن تحقیقات ستون فقرات کمری در شیکاگو ارائه گردید.

دکتر حسین الگافی، استاد ارتوپدی در کالج پزشکی و علوم زیستی و رئیس جراحی ستون فقرات درمرکز پزشکی دانشگاه تولدو، گفت: مدت‌هاست که می‌دانیم بیماران دیابتی در معرض خطر بالای عفونت ناشی از هر گونه جراحی، از جمله فیوژن ستون فقرات هستند. با این حال، اخیراً، پزشکان به نرخ بالای عدم موفقیت این جراحی در بیماران دیابتی نگاهی دقیق‌تر کرده‌اند. بسیاری از اوقات استخوان‌ها در بیماران دیابتی به سادگی به هم جوش نمی‌خورند.

به گفته محققان دانشگاه تولدو، به نظر می رسد دلیل آن به چگونگی تأثیر دیابت بر رشد و بهبود استخوان ها مرتبط باشد.در روش فیوژن ستون فقرات، جراحان از ترکیبی از پیچ، میله و پیوند استخوان برای اتصال دو یا چند مهره به یکدیگر استفاده می کنند. پس از بهبود منطقه ی جراحی، مهره ها به طور دائمی به یکدیگر متصل شده و یک واحد استخوانی منفرد را ایجاد می کنند که در نتیجه ، منجر به تقلیل دامنه حرکات در نقطه اتصال مهره ها می گردد، اما درد را تسکین می دهد.

با این حال، گاهی اوقات، استخوان ها به خوبی با هم جوش نمی خورند. جراحان آن را یک عارضه جوش نخوردگی یا نان یونیون(non-union complication) می نامند که اغلب منجر به درد بیشتر و جراحی اصلاحی اضافی می شود.

در حالی که این خطر برای همه افراد وجود دارد، افراد مبتلا به دیابت به ویژه مستعد آن هستند.

در مطالعه‌ای بر روی بیش از 500 بیمار که بین سال‌های 2009 تا 2017 تحت عمل جراحی فیوژن ستون فقرات کمری در مرکز پزشکی دانشگاه تولدو قرار گرفتند، محققان دریافتند افراد مبتلا به دیابت تقریباً سه برابر بیشتر از افراد بدون دیابت در معرض عارضه ی جوش نخوردگی هستند.

بیماران دیابتی همچنین بیش از دو برابر بیشتر احتمال دارد که دچار انحطاط اضافی در بخش های مجاور ستون فقرات بعد از عمل فیوژن ستون فقرات شوند - عارضه ی دیگری که معمولاً به جراحی مجدد گسترده نیاز دارد.

دکتر Beata Lecka-Czernik، محقق دیابت و استاد بخش جراحی ارتوپدی و نویسنده مسئول این مطالعه، گفت: دیابت یک بیماری متابولیک است، اما یک "بیماری استخوانی" نیز هست. دیابت نقش بسیار مهمی در سلامت استخوان دارد و این چیزی است که ما در اینجا می بینیم.

محققان علاوه بر بررسی داده‌های بیماران، بافت جمع‌آوری‌شده از بیماران دیابتی و غیردیابتی را که تحت عمل جراحی مجدد قرار گرفته بودند، تجزیه و تحلیل کردند. این نمونه‌ها که حاوی مخلوطی از بافت همبند و استخوان در حال رشد بودند، بینش منحصربه‌فردی را در مورد اینکه چگونه فرآیند بهبودی در دو گروه پس از جراحی فیوژن ستون فقرات متفاوت است، ارائه کرد.

دکتر Lecka-Czernik، گفت: نمونه های استخوانی از بیماران دیابتی ساختار توسعه یافته ی بسیار کمتری داشتند، به این معنی که حتی اگر تشکیل استخوان جدید اتفاق بیافتد، کیفیت این استخوان جدید بسیار بدتر خواهد بود. این نشان می دهد که یک عامل خطر اضافی برای عوارض فیوژن ستون فقرات نیز وجود دارد که دانستن آن برای جراحان ارتوپد هنگام درمان بیماران دیابتی ارزشمند است.

فیوژن ستون فقرات به طور کلی آخرین راه درمان پس از ناکامی درمان فیزیوتراپی و راهبردهای مدیریت درد برای تسکین است. با این حال، این یک جراحی رایج است که سالانه صدها هزار مورد از آن در ایالات متحده انجام می شود.

دیابت یک عامل خطر مستقل برای دژنراسیون دیسک کمر است - یکی از شایع ترین دلایل جراحی فیوژن ستون فقرات. با افزایش نرخ دیابت در ایالات متحده، تعداد جراحی های فیوژن ستون فقرات نیز احتمالاً افزایش می یابد.

دکتر الگافی گفت: این امر شناسایی و غلبه بر چالش های منحصر به فرد این جمعیت از بیماران را مهم تر می کند. ما 20 سال را صرف بهبود تکنیک ها، سخت افزار و فناوری خود کرده ایم. اکنون موضوع جدید در جراحی ستون فقرات، "سلامت استخوان" است. ما باید بیاموزیم که چگونه می توانیم سلامت استخوان را قبل از جراحی، بهبود بخشیم. زیرا ما به دنبال بهبود نتایج جراحی و اجتناب از انجام جراحی دوم یا سوم هستیم، این یک سوال مهم است و این مطالعه گام اول مهم در این مسیر است.

دکتر الگافی گفت: جراحان ابزارهایی را برای کاهش خطر نارسایی جراحی فیوژن ستون فقرات در بیماران دیابتی در اختیار دارند، مانند اطمینان از اینکه A1c و قند خون به خوبی قبل و بعد از عمل کنترل می شود، و کاوش برای داربست های بیولوژیکی و سایر عوامل درمانی برای حمایت از تشکیل استخوان جدید در محل جراحی.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-06-diabetes-failure-spinal-fusion-procedures.html